Monthly Archives

Luty 2017

macierzyństwo

Jak nauczyć dziecko sprzątać? Kilka cennych rad dla rodziców

Porozrzucane zabawki twojego dziecka nigdy po zakończeniu zabawy nie trafiają na swoje miejsce? Bałagan jest zjawiskiem, które zna każdy rodzic. Wielu z nich, sprzątając nieustannie w pokoju dziecka popełnia błąd. Ważne aby nasza pociecha sama potrafiła utrzymywać porządek. Naukę sprzątania należy rozpocząć już bardzo wcześnie. Najlepiej, jeśli zaczniemy od 2 roku życia. Jest to wiek, w którym dziecko bardzo szybko przyswaja to, co się wokół niego dzieje. Chce naśladować rodziców, więc jeśli pokażemy mu w odpowiedni sposób, jak należy trzymać porządek, na pewno szybko przyswoi sobie nawyk sprzątania.

 

 

Daj dobry przykład

Nie możemy od dziecka wymagać czegoś, do czego sami się nie stosujemy. Jeśli nasze dziecko widzi, że mamy wokół siebie porozrzucane ubrania, książki i ogólnie panujący chaos, niestety również nie będzie chciało utrzymać porządku. Tak więc musimy się zmobilizować i zacząć po sobie sprzątać.

 

Sprzątanie poprzez wspólną zabawę

Małe dzieci w wieku od 2 do 4 lat najlepiej jest uczyć porządku poprzez zabawę. Możemy np. podzielić się porządkowaniem. Twoja pociecha sprząta rozrzucone samochodziki, a Ty np. kredki. Można przy tym zorganizować zawody, kto będzie pierwszy. Jest przy tym dużo śmiechu i dobrej zabawy.

 

Kategoryzowanie zabawek

Bardzo dobrym pomysłem będzie wprowadzenie systemu segregacji zabawek. Lalki w jednym pudle, misie w drugim, klocki w trzecim itd. Jest to bardzo dobry sposób na szybkie sprzątanie.

 

 

Mini gadżety do sprzątania

Dobrze jest zakupić dziecku np. mini odkurzacz, czy mini mopa. Dzięki temu dziecko będzie przyswajało sobie, że odkurzanie czy mycie podłogi to naturalne czynności, które trzeba wykonywać. A sprzątanie razem z rodzicem będzie dawało im dodatkową frajdę. Nie ma nic lepszego niż wspólne sprzątanie.

 

Nie zmuszajmy na siłę

Jeśli dziecko jest szczególnie oporne na robienie porządków i denerwuje się, nie możemy go na siłę do niczego zmuszać. Wspólna zabawa w sprzątanie na pewno z czasem przyniesie rezultaty. Trzeba uzbroić się w cierpliwość. Musimy też wiedzieć, że o skutkach bałaganiarstwa dziecko przekona się samo, np. szukając z płaczem swojej ulubionej zabawki przed snem.  Niestety im starsze dziecko, tym jest trudniej nauczyć go porządku. Warto więc zacząć od najmłodszych lat, aby potem cieszyć się większym luzem w domu.

 

 

Doceniajmy nasze dzieci

Należy chwalić nasze dzieci zawsze, kiedy widzimy jak bardzo się starają. Nie możemy ich deprymować i ciągle po nich poprawiać. Chwalmy je za wysiłek, jaki wkładają w sprzątanie. A jeśli chcemy poprawiać ich pracę to najlepiej wtedy, kiedy tego nie widzą.

 

Pokażmy dziecku, jakie mogą być skutki niedbałości o porządek. Każda rozrzucona zabawka może stwarzać pewnego rodzaju zagrożenie. Możemy przez przypadek na nią nadepnąć i ją zniszczyć, a przy okazji zranić stopę. Więc przestrzegajmy nasze pociechy przed niebezpieczeństwami, jakie niesie ze sobą bałaganiarstwo.

 

macierzyństwo

Kary i nagrody – czyli jak mądrze wychować dziecko

Każdy rodzic chciałby, żeby jego dziecko było grzeczne, nie rozrabiało i zawsze słuchało uwag dorosłych. Jednak małe dzieci są zbyt ciekawe świata i często przekraczają granice wyznaczone przez rodziców. Jak więc poradzić sobie z małym odkrywcą i nauczyć go posłuszeństwa? Jakie kary stosować w przypadku złego zachowania oraz jakie nagrody będą odpowiednie dla dziecka? Oto kilka cennych podpowiedzi dla rodziców.

 

Przede wszystkim nagradzanie

Dzieci bardzo lubią zbierać pochwały od rodziców, potrzebują ich akceptacji i dlatego każde nagrodzone czynności będą powtarzać chętniej. Dziecko nie powinno być chwalone jedynie za całe zadanie dobrze wykonane, ale przede wszystkim za dobre chęci. Jeśli uda mu się np. posprzątać tylko część zabawek, rodzice powinni to nagrodzić, a nie czekać aż posprząta wszystkie. Nagroda działa o wiele lepiej niż kara. Jeżeli dziecko zrobiło coś dobrze, należy bić mu brawo, pochwalić je lub dać małą nagrodę np. maskotkę czy naklejkę. Jednakże każdy rodzic powinien dążyć do tego, aby nagrodą dla dziecka było poczucie zadowolenia, gdy zrobiło coś zgodnego z nauczaniem rodziców.

 

Konsekwencja

Rodzice powinni konsekwentnie podchodzić do wcześniej ustalonych zasad. Jeżeli jednego dnia rodzic złościł się z [powodu bałaganu w pokoju dziecka, a drugiego dnia udaje, że mu to nie przeszkadza tylko po to, aby mieć święty spokój, dziecko nie będzie systematycznie wypełniać swoich obowiązków.

 

Kara adekwatna do przewinienia

Niestety, gdy dziecko mimo naszych zakazów lub nakazów zrobiło coś źle, należy je ukarać. Każda kara zawsze powinna być zapowiedziana. Jeżeli dziecko np. nieustannie uderza zabawką o meble, należy uprzedzić je, że jeśli nie przestanie, zabawka natychmiast zostanie mu odebrana. Co więcej, kara powinna być związana bezpośrednio z przewinieniem. Rodzice nie powinni karać dziecka zakazem oglądania bajek za to, że pobrudził ścianę czekoladą. Kara powinna dotyczyć w tym przypadku zakazu jedzenia czekolady przez jakiś czas, gdyż dziecko to właśnie z jej pomocą wyrządziło szkody.

 

Jak wybrać odpowiednią karę?

Nie istnieje wzorzec idealnej kary, która sprawdzi się w przypadku każdego dziecka. Aby wyznaczać odpowiednią karę lub nagrodę należy znać upodobania dziecka oraz wiedzieć, co może sprawić mu przykrość i przyjemność. To, co dla jednych może być srogą karą, na innych może nie zrobić w ogóle wrażenia. Najlepszą karą jest zatem pozbawienie możliwości robienia czegoś, co sprawia przyjemność.

 

Nie wymierzaj kar w stanie wzburzenia

Dziecko samo musi sobie poradzić ze swoim gniewem i złym zachowaniem. Dodatkowe negatywne emocje ze strony rodzica wywołują zbyt duży stres u dziecka. Dlatego rodzic najpierw powinien ochłonąć, następnie omówić z dzieckiem to, co było złe w jego zachowaniu, a dopiero po tym wymierzyć karę, aby dziecko zrozumiało, dlaczego ją otrzymuje.

 

Co z karami cielesnymi?

Z punktu widzenia psychologii stosowanie kar cielesnych jest niedopuszczalne. Uważa się je za naruszenie cielesności osobistej dziecka. Poza tym istnieje duże prawdopodobieństwo, że uderzone dziecko w przyszłości uderzy inną osobę.

 

Wymierzanie kar i nagradzanie dziecka wymaga od rodzica dużej cierpliwości i opanowania. Bardzo ważne jest, aby rodzic posługiwał się nimi biorąc pod uwagę wiek, rozwój, potrzeby i zainteresowania dziecka. Stosowanie nadmiernej ilości kar może powodować u dziecka agresję, lęk, uczucie nienawiści, zaniżenie samooceny i chęć zemsty na rodzicach. Dlatego niezwykle istotne jest, aby kary były wymierzane w przyjaznej atmosferze. Każdy rodzic powinien wiedzieć jakich zachowań chce uczyć swoje dziecko, oraz że dokładne określenie tego zachowania jest niezwykle istotne podczas wychowywania dziecka.

 

 

meble

Jak się pozbyć starych mebli?

Realizując remont wnętrza domu lub wykonując przeprowadzki z jednego miejsca do drugiego, jesteśmy zmuszeni częściowo lub w całości wymienić meble na nowe. Nowa aranżacja i pomysły z reguły odbiegają od obecnego wystroju. Co można zrobić ze starymi meblami? Czy koniecznie musimy się ich pozbyć? Poznaj odpowiedzi na pytania, które nie zawsze są proste.

Meble są odzwierciedleniem naszego stylu życia, uosobienia. Bardzo często człowiek jest do nich przywiązany, a zmieniając miejsce zamieszkania, zabiera je ze sobą. Przeprowadzki nie zawsze przebiegają tak, jakbyśmy chcieli. Podczas rozkręcania, przenoszenia i przewożenia często dochodzi do uszkodzenia mebli. Stare meble tworzą klimat, mogą być pamiątką rodzinną, prezentem. Gdy zdecydujemy się na ich pozostawienie, w przypadku przeprowadzki warto skorzystać z usług specjalistycznych firm oferujących transport. W ten sposób mamy pewność, że wszystkie elementy mebli zostaną w nienaruszonym stanie przewiezione we wskazane miejsce. Specjalistyczna firma z Warszawy z konkretną ofertą taką jak na stronie http://www.centrumprzeprowadzki.pl/oferta/wywoz-utylizacja-mebli.html dysponuje umiejętnościami, parkiem maszyn, samochodów do transportu. Dodatkowo oferuje zabezpieczenie mebli kartonami, folią stretch – wszystko po to, aby przewóz mebli przebiegał bez zarzutów.

Specjalistyczna firma transportowa zapewniająca bezpieczny przewóz starych mebli to najlepsza opcja w przypadku, gdy decydujemy się na ich pozostawienie. Co, gdy nie chcemy ich już mieć?

Utylizacja

Wariantów jest kilka a pierwszym i najłatwiejszym sposobem jest oddanie mebli do utylizacji. Firmy oferujące przeprowadzki w swej ofercie bardzo często posiadają taką opcję. Tym sposobem zapewniamy sobie przewóz mebli wraz z opróżnianiem mieszkania czy domu oraz ich utylizację. Poznajmy inne opcje, które są warte uwagi.

Oddać lub sprzedać

Kolejnym sposobem jest darmowe oddanie mebli potrzebującym lub w miejscach, gdzie takie zbiórki są przeprowadzane. Jeśli jest to możliwe, to warto sprzedać meble. Nie zawsze posiadają one dużą wartość, więc zyski mogą być niewielkie. Dzięki ogłoszeniom w internecie możemy szybko znaleźć nowego właściciela. Zazwyczaj studenci potrzebują fotel, kanapę w stanie do użytku i bardzo często stają się nabywcami. Może się zdarzyć, że kolekcjonerzy są gotowi zakupić niektóre elementy. W przypadku, gdy meble są w dobrym stanie, można oddać je do komisu.

Osoby, które nie liczą na zysk ze starych mebli, powinny po prostu oddać je znajomym lub potrzebującym. W ten sposób pozbędziemy się naszego problemu, a przy okazji sprawimy radość nabywcy.

Dla kobiety w domu – upcykling
Upcykling to sposób, który zmieni wizerunek mebli, ale wymaga pracy i zaangażowania. Polega to na renowacji mebli. Uzupełnienie ubytków w tapicerce, odnowienie drewnianych elementów przywróci dawny blask i nowy wygląd. Można te prace zlecić tapicerom, stolarzom. Równie dobrze podczas długiego pobytu w domu możemy samodzielnie je wykonać. Wystarczy pomysł, chęci, zaangażowanie. Powstaną nowe, a zarazem unikalne meble, których nie spotkamy w innych miejscach.

Ciekawym sposobem na odnowienie szafek, regałów, komód jest metoda decoupage’u. Polega ona na zmatowieniu powierzchni oraz przyklejeniu dekoracyjnych serwetek – wszystko do wykonania w domu. Powstaje efekt starego mebla.

Innym pomysłem na nadanie meblom świeżego wyglądu jest tzw. metoda patchworku. Jest to obicie mebla tapicerowanego kolejnymi warstwami – kawałkami materiału o podobnym wzorze i kolorystyce. Ciekawy sposób, który w zależności od naszej fantazji daje różne efekty.

Jak widać stare meble to nie zawsze problem. Podczas przeprowadzki warto zwrócić się z pomocą do profesjonalnych firm transportowych. Jeśli nie chcemy mieć do czynienia z nimi – warto pomyśleć o darmowym oddaniu potrzebującym. Dla bardziej ambitnych kobiet w domu i nie tylko dobrym sposobem jest upcykling, który ma nieograniczone możliwości twórcze.

macierzyństwo

Późne macierzyństwo – wady i zalety

Obecne tempo życia, ciągła pogoń za karierą i nastawienie przede wszystkim na rozwój zawodowy sprawia, że coraz więcej kobiet decyduje się na zajście w pierwszą ciążę po 35, a nawet po 40 roku życia. Według statystyk Polki najczęściej rodzą pierwsze dziecko po 27 roku życia. Istnieje jednak duża część kobiet, które o powiększeniu rodziny zaczyna myśleć dopiero po czterdziestce. Dlaczego tak wielu lekarzy przestrzega przed późnym macierzyństwem? Jakie wady i zalety niesie ze sobą planowanie ciąży po 40? Te i inne ważne kwestie związane z późnym rodzicielstwem zostały omówione w poniższym artykule.

Późne rodzicielstwo z medycznego punktu widzenia

W wielu kulturach świata normalnym zjawiskiem jest rodzenie dzieci przez nastolatki. Patrząc jednak przez pryzmat biologii, najbardziej odpowiedni czas na poród jest, wtedy gdy kobieta ma 18-20 lat. Z medycznego punktu widzenia pierwsza ciąża po 35 roku życia jest już określana mianem późnej ciąży. Ale naprawę późne macierzyństwo zaczyna się po czterdziestce. Z drugiej strony, wiele dziewcząt w młodym wieku nie jest emocjonalnie gotowa na założenie rodziny. Zbyt wczesne, nieplanowane macierzyństwo może grozić późniejszą depresją poporodową, poczuciem krzywdy lub ograniczonej wolności. Natomiast faktem jest, że nie tylko pierwsza, ale każda następna ciąża po 40 roku życia niesie ze sobą duże ryzyko wystąpienia groźnych powikłań zarówno dla dziecka, jak i matki.

 

Zagrożenia płynące z późnego macierzyństwa.

Organizm czterdziestoletniej kobiety jest mniej wydolny pod względem fizycznym, niż był 20 lat wcześniej. Ciąża stanowi dla organizmu poważne obciążenie, a im starsza kobieta, tym większy wysiłek. Przykładem może być tutaj serce ciężarnej, które podczas ciąży musi przepompować prawie 3 litry krwi więcej niż zazwyczaj. Jest to ogromne obciążenie, zwłaszcza dla kobiet, u cierpiących na choroby serca.

Następstwem późnej ciąży może być wystąpienie wielu chorób przewlekłych tj. cukrzyca typu drugiego lub nadciśnienie tętnicze, które mogą poważnie zagrozić matce i jej dziecku.

Wraz z wiekiem rośnie ryzyko wystąpienia ciąży mnogiej, a z nim znacznie większe prawdopodobieństwo wystąpienia groźnych powikłań dla dzieci i ich mamy. Kluczowym argumentem przeciwko staraniu się o dziecko po czterdziestce jest duża możliwość wystąpienia wad chromosomalnych w płodzie, do których należy np. zespół Downa. Nie oznacza to, że młodsze kobiety nie rodzą dzieci z wadami chromosomalnymi, jednakże u kobiet starszych ryzyko ich wystąpienia jest znacznie wyższe. Zmiany chromosomalne często są powodem poronień, dlatego po 40 roku życia 40% ciąż jest ronionych, natomiast po 45. aż połowa.

Jak podaje Royal College of Obstetricians and Gynaecologists, u czterdziestolatki ryzyko powikłań podczas ciąży i porodu wzrasta nawet pięciokrotnie.

 

Wpływ wieku na płodność kobiety

O wiele łatwiej zajść w ciążę dwudziestolatce niż kobiecie dwa razy starszej. Ilość komórek jajowych każdej kobiety jest ograniczona i z wiekiem maleje. Co więcej, komórki jajowe starzeją się razem z kobietą i potrzebują znacznie większej stymulacji hormonalnej, aby mogły się prawidłowo rozwinąć. Komórki jajowe czterdziestoletniej kobiety mogą mieć więcej genetycznych nieprawidłowości. Mimo że większość ciąż po 40. roku życia kończy się szczęśliwie, wiele kobiet musi liczyć się z tym, że w razie komplikacji, na drugą szansę może już być za późno, gdyż z biologicznego punktu widzenia może się okazać, że jej zdolność prokreacji wygasła. Płodność kobiety do ok. 35 roku życia utrzymuje się prawie na tym samym poziomie, jednak im bliżej czterdziestki tym jest znacznie niższa i kobiety po czterdziestym roku życia mają jedynie 10% szans na zajście w ciążę.

 

Jak wygląda rozwiązanie ciąży kobiety po czterdziestce?

Kwestia porodu jest indywidualna, ale statystyki pokazują, że większość ciąż rozwiązuje się przez cesarskie cięcie, głównie z powodu nieodpowiednio przygotowanej szyjki macicy. Ponadto poród przez cesarskie cięcie jest łatwiejszy do kontrolowania niż poród naturalny.

Powszechny stereotyp mówi, że dzieci urodzone przez starsze kobiety są słabsze i mają mniejszą wagę urodzeniową. Fakty jednak pokazują, że jeżeli podczas ciąży nie rozwinęła się żadna patologia, dzieci rodzą się w pełni zdrowe i nie różnią się od tych, które zostały urodzone przez młode matki. Co więcej, kobiety, które swoje pierwsze dziecko urodziły późno, staranniej troszczą się o nie i potrafią stworzyć im lepsze warunki rozwoju, przez co dzieci rzadziej chorują.

 

Ciąża odmładza — prawda czy fałsz?

Pod względem biologicznym ciąża nie spowalnia procesu starzenia. Bez względu na wiek jest ogromnym obciążeniem i wysiłkiem dla organizmu. Kobieta, która urodziła w swoim życiu kilkoro dzieci, ma bardziej wyeksploatowany organizm, niż ta, która w ogóle nie rodziła. Późne macierzyństwo potrafi jednak pod względem psychologicznym odmienić rodziców. Nowy członek rodziny wymaga czynnej opieki, rodzice więc żyją bardziej aktywnie i przez to muszą lepiej dbać o swoją kondycję fizyczną.

 

Do zalet późnego rodzicielstwa można też zaliczyć ustabilizowaną sytuację materialną. Zazwyczaj rodzice powyżej 40. roku życia mają już stałą pracę i wieloletnie doświadczenie zawodowe. W takim wieku rozważniej podejmuje się decyzje. W 2012 roku Naukowcy z The Royal College of Paediatrics and Child Health w Glasgow przeprowadzili badania dzieci, które podzielili na dwie grupy: te, które zostały urodzone przez matki powyżej 40. roku życia i te, które urodziły młodsze kobiety. Okazało się, że późne macierzyństwo wcale nie jest takie złe. Dzieci starszych mam wyróżniały się większą inteligencją od rówieśników, były od nich zdrowsze, rzadziej ulegały wypadkom i nie wymagały opieki w szpitalu. Badania wykazały również, że kobiety, które zdecydowały się na późne macierzyństwo, z większym spokojem wychowywały dzieci.

Późne macierzyństwo może nieść ze sobą duże zagrożenie dla zdrowia matki i dziecka. Jednakże odpowiednia opieka lekarska i zdrowy tryb życia kobiety mogą sprawić, że ciąża przebiegnie bez powikłań, a dziecko urodzi się zdrowe. To w jakim wieku kobieta zdecyduje się na macierzyństwo jest całkowicie kwestią indywidualną. Niezależnie od wieku miłość rodzicielska jest tak samo mocna i wyjątkowa.