Browsing Category

Porady

Porady

Zielone warzywa – Dlaczego warto je jeść?

zielone warzywa

Dieta każdego z nas, niezależnie od naszego wieku i stylu życia, powinna obfitować w świeże owoce oraz warzywa. Jeszcze kilka lat temu Światowa Organizacja Zdrowia zalecała spożycie na poziomie pięciu porcji owoców i jarzyn. Obecnie mówi się już o ośmiu porcjach – taka ich ilość pozwoli na dostarczenie organizmowi niezbędnych witamin, minerałów oraz błonnika pokarmowego. Jakie warzywa powinniśmy jeść, by zdrowo i długo żyć?

Zalety jedzenia warzyw

Znajdziemy w nich przede wszystkim ogromne bogactwo witamin i mikroelementów, które są konieczne do zapewnienia nam odporności oraz do poprawnego działania poszczególnych organów i układów naszych organizmów. Równocześnie nie zawierają w sobie tłuszczu, a więc sprzyjają zdrowemu stylowi życia, profilaktyce chorób układu krążenia i zachowaniu zdrowej, smukłej sylwetki. Warto przy tym pamiętać, że jedzenie jarzyn zapewnia poczucie sytości na długo. Zawierają one duże ilości błonnika pokarmowego, którego nie znajdziesz w produktach mięsnych czy nabiale. Błonnik wypełnia układ pokarmowy, zapobiegając napadom głodu, a także pozwala się pozbyć z niego zalegających resztek pokarmów. Oczyszcza więc jelita, zapobiega zaparciom i wzdęciom.

Zielone warzywa

Stanowią szczególną pozycję na liście produktów szczególnie polecanych w codziennej diecie. Do warzyw zielonych, których w Twoim codziennym jadłospisie nie może zabraknąć, należą:

  • brokuły – ich zielone różyczki stanowią bogate źródło witaminy C, A i K, kwasu foliowego, ryboflawiny i niacyny, wapnia, potasu, fosforu, magnezu, żelaza i sodu. Ich dobroczynnego wpływu na organizm nie sposób przecenić. Zapobiegają nowotworom, wrzodom żołądka i dwunastnicy, obniżają ciśnienie krwi i usuwają wolne rodniki;
  • szpinak – znienawidzony przez dzieci szpinak to skarbnica drogocennych składników: witamin C, E, K, witamin z grupy B oraz betakarotenu, a także kwasu foliowego, żelaza i potasu. Szczególnie polecany kobietom ciężarnym i osobom borykającym się z anemią. Obniża ciśnienie krwi, ma działanie przeciwnowotworowe, reguluje poziom cholesterolu;

szpinak

  • zielony groszek – zwykle używany jako dodatek do zupy jarzynowej, groszek ma w sobie wielką moc. Jest lekkostrawnym źródłem białka, witamin, minerałów i błonnika. Doskonale reguluje działanie układu pokarmowego, nerwowego. Minimalizuje ryzyko zachorowania na nowotwory, łagodzi objawy menopauzy;
  • bób – zawiera mnóstwo wartości odżywczych i białka, nie zawiera tłuszczu. I choć w sezonie figuruje dość krótko to poza nim można śmiało sięgać po bób w mrożone. To niedoceniane zwykle warzywo jest niskokaloryczne, wspomaga odchudzanie, obniża poziom cukru we krwi, chroni przed rakiem jelita grubego;
  • brukselka – pyszny, zdrowy zielony składnik wielu posiłków, wyglądem przypomina małą kapustkę posiada bogate właściwości odżywcze. Ponadto brukselka wykazuje działanie antynowotworowe, może wzmagać płodność, poprawia pracę serca i reguluje ciśnienie krwi, może zapobiec zakrzepom i osteoporozie;

brukselka

  • ogórek – podstawa smacznych i zdrowych sałatek oraz kanapek. Ogórek zawiera w sobie aż 90% wody, a więc witamin czy minerałów nie znajdziesz w nim wiele, za to ma działanie detoksykacyjne. Zaleca się spożywanie go osobom cierpiącym na choroby serca, dróg moczowych oraz choroby reumatyczne;
  • szczypiorek – zaliczany do rodziny cebulowatych, szczypiorek wspomaga odporność organizmu oraz pracę serca i trzustki, wzmaga apetyt i ułatwia trawienie.

Jak je jeść?

Ilość możliwości przygotowania warzyw jest tak ogromna, jak ilość ich gatunków. Są doskonałe jako składnik zup i dań obiadowych, sałatek i surówek, jako przystawki, do kanapek i past warzywnych. Niektóre z nich można jeść na surowo – po uprzednim umyciu w wodzie. Są wówczas doskonałym dodatkiem do kanapek innych przystawek, a nawet modnych ostatnio koktajli. To niezastąpiony dodatek do wszelkiego rodzaju sosów i gulaszu – nadają potrawom wspaniały smak i aromat, czynią danie atrakcyjnym także wizualnie. Z marchwi i dyni przygotujesz pyszne, zdrowe ciasto.

Warzywa można spożywać pod różną postacią:

  • surowe – rzodkiewka, szczypiorek, pomidor, ogórek, papryka – to wspaniałe dodatki do kanapek i sałatek. Surowa marchew i buraki z kolei mogą być podane w formie pysznego soku;
  • gotowane – większość warzyw można podać w formie gotowanej, są wówczas pysznym daniem obiadowym. Warto gotować je na parze, nie w wodzie – zachowują wówczas swoje składniki odżywcze;
  • smażone i grillowane – większość warzyw można przygotowywać właśnie w ten sposób.

warzywa

Świeże czy mrożone?

Oczywistym jest fakt, że świeże warzywa, spożywane tuż po zebraniu, są najlepszym źródłem składników odżywczych. Także ich smak jest doskonały. Zawsze warto więc wybierać produkty sezonowe – w czasie zbiorów są nie tylko najzdrowsze, ale także najtańsze.

Problem pojawia się natomiast zimą i wiosną – w tym okresie nie możemy liczyć na świeżo zebrane warzywa. I wtedy właśnie jest czas dla warzyw mrożonych. Wprawdzie w sklepach czy na straganach dostępne są jarzyny, ale lepiej się ich wystrzegać. Dlaczego? Ponieważ są one bardzo długo przechowywane. I nawet warunki chłodnicze nie są w stanie zapobiec utracie składników odżywczych. A głębokie mrożenie, tuż po zebraniu warzyw, pozwala na zachowanie znacznej ilości witamin i minerałów. Tak przechowywane jarzyny nie tracą swoich właściwości, smaku i sprężystości – świetnie sprawdzają się jako składnik zup, dań obiadowych, sosów i innych potraw. Poza tym są zawsze pod ręką, gotowe do użycia. Nie musisz ich nawet myć i obierać, bowiem zostały oczyszczone w zakładzie przetwórczym. Jak dobrze wiemy w sklepowych zamrażarkach znajdziemy mnóstwo różnych mieszanek, jak i pojedynczych składników, z których można wyczarować mnóstwo ciekawych przepisów kulinarnych.

brokuł

Jak wybierać?

Kupując mrożone warzywa warto zwrócić uwagę na istotny punkt jakim jest rodzaj przechowywania oraz spójność. Warzywa, które są zbite w bryłę lodu zwykle uległy rozmrożeniu i ponownemu zamrażaniu lub były nieszczelne przez co dochodziło do nich powietrze. Z kolei opakowania, w których każde z warzyw jest idealnie wyczuwalne w dłoni można śmiało kupować, ponieważ na pewno były one świeżo pakowane, nie przechodziły żadnych szkodliwych procesów.

W okresie zbiorów korzystaj ze wspaniałego smaku i wartości odżywczych świeżych warzyw. W zimie i wiosną zdecyduj się jednak na jarzyny mrożone – zapewnią Ci odpowiednią ilość składników pokarmowych.

Porady

Praca i dziecko – jak je pogodzić?

Urlop macierzyński trwa 12 miesięcy. Po tym czasie każda mama staje przed dylematem: wrócić do pracy, czy zostać z dzieckiem dłużej w domu. Żadne z tych wyjść nie jest idealne: zostanie z dzieckiem w domu wiąże się z utratą źródła dochodu, którym wcześniej był zasiłek macierzyński, a z drugiej strony nie każda z mam jest gotowa na zostawienie dziecka w żłobku czy z opiekunką.

Dobrym pomysłem jest więc powrót do pracy w niepełnym wymiarze godzin, na przykład na pół etatu. To daje mamie i dziecku czas na przyzwyczajenie się do rozłąki. Jeśli oboje sobie z nią radzą dobrze, nic nie stoi na przeszkodzie by po kilku miesiącach wróciła do pracy na pełen etat.

Jeśli zawód mamy na to pozwala, idealnym pomysłem jest praca zdalna. Pozwala ona połączyć pracę z opieką nad maluszkiem, choć i tu czają się pułapki. Roczne dziecko nie rozumie, że dotąd w pełni dostępna mama, jest od dziś w pracy. Będzie za wszelką cenę starało się zwrócić na siebie jej uwagę. Można oczywiście próbować odkładać dziecko do kojca i zapewniać mu w nim rozrywki: interaktywne zabawki czy grające i świecące książeczki. Ale nie liczcie na to, że Wasz maluch wytrzyma w kojcu dłużej niż kilkanaście minut. Trzeba więc nie lada pomysłowości i zręczności, by zgrabnie połączyć pracę z opieką nad maluszkiem.

Trzecia opcja to praca dorywcza lub jako przedstawiciel handlowy – tutaj nie jest wymagane “odsiedzenie” w pracy ośmiu godzin. Teoretycznie możesz pracować kiedy chcesz i jak długo chcesz, w zależności od twoich oczekiwań finansowych. Ale to praca niewdzięczna i, wbrew pozorom, bardzo obciążająca psychicznie. Podlegasz ciągłej kontroli zwierzchnika, który chce jeszcze lepszych wyników sprzedażowych.  A ostatnim czego potrzeba maluchowi, jest sfrustrowana i znerwicowana mama. Jest to więc praca tylko dla silnych psychicznie mam, które potrafią zostawić pracę za drzwiami domu.

A kiedy Wy wróciłyście do pracy? Od razu po zakończeniu urlopu macierzyńskiego? Jak radziłyście sobie z rozłąką z maluszkiem?

Porady

Kieszonkowe – czy i kiedy dać je dziecku?

Kieszonkowe – temat dość kłopotliwy dla wielu rodziców. Bo o ile zwykle jesteśmy przekonani co do edukacyjnych wartości, jakie niesie ze sobą posiadanie kieszonkowego przez dziecko, o tyle nie jesteśmy pewni kiedy i na jakich zasadach należy je przyznawać. Oto garść praktycznych pomysłów.

Najważniejsza wydaje się kwestia wieku, w jakim dziecko powinno zacząć otrzymywać kieszonkowe. Wiadomo, że przeciętny pięciolatek raczej jeszcze nie będzie rozumiał idei posiadania własnych funduszy i zasad gospodarowania nimi. Nie oznacza to jednak, że nie może mieć skarbonki, z której czasem kupi sobie jakiś drobiazg. Natomiast potrafiący już liczyć sześciolatek powinien sobie poradzić z kieszonkowym.

Zasady przyznawania kieszonkowego powinny być proste. Podobnie jak my, dorośli, dostajemy wynagrodzenie za swoją pracę, tak i dziecko powinno na swoje kieszonkowe zasłużyć, na przykład pomagając w obowiązkach domowych. To nauczy je nie tylko szacunku do Waszej pracy, ale także tego, że pieniążki nie “rosną na drzewach”.

Nauczcie dziecko także oszczędzania. Wasza pociecha pragnie dostać wielki zestaw drogich klocków? To doskonała okazja do tego, by pokazać mu, że nie musi wydać od razu całej kwoty, którą dostało. Zamiast tego powinno odłożyć przynajmniej część do skarbonki. Uzbieranie całej kwoty i zapłacenie samodzielnie “zarobionymi” pieniędzmi za wymarzoną zabawkę wzmocni w dziecku pewność siebie i da mu powód do dumy. Mała uwaga: dorzućcie coś czasem niepostrzeżenie do skarbonki. Dzieci nie są mistrzami wytrwałości i szybko się zniechęcają, jeśli nie widzą efektów swych starań. A przecież nie to jest naszym celem.

A w jaki sposób Wy przyznajecie kieszonkowe Waszym dzieciom? Czy muszą one na nie “zapracować”? Czy kontrolujecie ich wydatki?

Porady

Samotne macierzyństwo – Rady dla mam

Wychowywanie dziecka to ogromne wyzwanie i sprawdzian dla rodziców. Szczególnie wiedzą o tym samotne matki, które na swoich barkach dźwigają cały trud macierzyństwa. Każdy dzień dla nich jest wewnętrznym polem walki z własnymi słabościami, emocjami oraz duchami z przeszłości. Żadna samotna mama nie może pozwolić, aby jej dziecko odczuło otaczające ją negatywne emocje. Jak więc sprostać skomplikowanej roli samotnie wychowującej dziecko kobiety? Oto kilka rad, które pomogą poradzić sobie z trudami macierzyństwa.

Mama nie zastąpi taty

Nawet gdy kobieta czuje szczególną niechęć do ojca swojego dziecka, nie powinna zniechęcać pociechy do niego. Nie warto wracać myślami do tego, co było i powodów waszego rozstania. Ciągłe rozmyślanie o negatywnych aspektach waszego związku nic nie wniesie w twoje życie. Należy pogodzić się z przeszłością, puszczając w niepamięć złe wspomnienia. Dzięki temu będziesz mogła lepiej skupić się na wychowaniu dziecka wolna od negatywnych odczuć. Dlatego, jeśli dziecko zapyta, dlaczego rozstałaś się z tatą, odpowiedź powinna być delikatna i rzeczowa, niestawiająca ojca w negatywnym świetle.

Często zdarza się, że dziecko nie ma możliwości widywania się ze swoim ojcem. W takim przypadku należy zadbać, aby miało szansę przebywania z innymi mężczyznami. Obcowanie z dorosłymi kobietami, jak i mężczyznami jest niezwykle ważne dla dziewczynek i chłopców. Dlatego do wychowywania swoich dzieci angażuj dziadków, wujków czy znajomych. Dzięki temu córki nauczą się odpowiednich relacji z mężczyznami, natomiast syn będzie mógł czerpać męskie wzorce.

 

Nie musisz być super bohaterką

Pamiętaj, że jesteś najważniejszą osobą w życiu dziecka i podstawowym wzorem zachowań. Jeżeli chcesz, aby twoje dziecko było uśmiechnięte i zadowolone, najpierw musisz sama tak się czuć. Ciągle narzekająca i niezadowolona mama z łatwością zabije wszelką radość w życiu dziecka. Zamiast ciągle uskarżać się, poproś o pomoc swoją rodzinę lub przyjaciół. Nie bój się zostawiać dziecka pod opieką innych. Musisz mieć też trochę czasu dla siebie. Wybierz się do kosmetyczki, kina czy na spotkanie z przyjaciółmi bez wyrzutów sumienia. W żadnym wypadku nie będzie oznaczało to braku odpowiedzialności. Od czasu do czasu możesz przecież zrezygnować z domowych obowiązków, by móc spędzić z twoją pociechą chwile na wspólną zabawę lub wycieczkę do parku czy plac zabaw.

Nadmierna troska nie wychodzi na dobre

Kobiety samotnie wychowujące dziecko bardzo często przesadnie ochraniają swoje pociechy przed wszelkim cierpieniem, jakiego one same doświadczyły. Takie działania mogą doprowadzić do zaniku pewności siebie i samodzielności dziecka. Aby tego uniknąć, pozwól mu na częste kontakty z rówieśnikami. Podczas nich dziecko uczy się radzić sobie bez mamy. Nie można go również wyręczać, już od najmłodszych lat trzeba uczyć dziecko samodzielności i przydzielać mu różne, na początek proste obowiązki domowe. Mama powinna być również stanowcza i zdecydowana. Nie może pozwalać dziecku na wszystko i przymykać oko na jego wybryki.

 

Dziecko nie jest twoim terapeutą

To normalne, że samotnym matkom brakuje drugiej połówki. Dlatego szczególnie mocno przywiązują się one do swoich dzieci, często w sposób przesadny. Dziecko pozostaje dzieckiem, a ty nie możesz traktować je jako swojego powiernika, partnera czy terapeutę. Nie można od dziecka wymagać rad i głębokiego współczucia. Nie powinnaś również zastępować swojemu dziecku rówieśników. Zabawa z mamą jest również potrzebna, ale zabranianie spędzania czasu z innymi dziećmi jest poważnym błędem.

Nie jesteś niczemu winna

Często samotne mamy przytłoczone są wysokim poczuciem winy. Ogrom obowiązków i ciągłe zamartwianie się sprawiają, mogą wywołać stres, rozdrażnienie i zły humor. Dziecko od razu wyczuje, że jego mama nie czuje się dobrze, więc dla jego dobra powinnaś wziąć się w garść i brać od życia to, co się da, bez obwiniania się i przeżywania po raz kolejny tego, co było w przeszłości.

 

Samotne wychowywanie dziecka nie jest proste. Za sam fakt, że jesteś mamą, należą ci się gromkie brawa. Pamiętaj, że dziecko nie jest niczemu winne, a ty jesteś najważniejszą osobą w jego życiu. Z macierzyństwa powinnaś więc czerpać radość, a nie paraliżujące poczucie winy.

Porady

Długa podróż samochodem z dzieckiem – jak odpowiednio się przygotować?

Podróżowanie z dzieckiem, zwłaszcza gdy jest małe, zawsze jest dla rodziców nie lada wyzwaniem. Nie ważne czy jest to dłuższy wyjazd wakacyjny bądź jednodniowa wycieczka, do każdej wyprawy należy odpowiednio się przygotować by nie dać się zaskoczyć nieprzyjemnym niespodziankom.

 

Obawy bez podstaw

Często wiele rodzin z małymi dziećmi rezygnuje ze wspólnych wyjazdów. Zwykle jest to spowodowane bezpodstawnymi obawami, że dziecko jest za małe, że będzie sprawiało problemy, że może źle znieść podróż i niepotrzebnie się stresować. Z takich powodów dzieci często pozostawiane są pod opieką dziadków lub innych członków rodziny. Wydawać mogłoby się to doskonałą opcją, jednak dla małego dziecka nie ma nic gorszego od opuszczenia go przez rodziców.

 

Poziom trudności wzrasta wraz z wiekiem

Im starsze dziecko tym większej wymaga uwagi rodzica podczas podróży. Dziecko w okresie między 3 a 8 miesiącem życia przemieszcza się tylko z pomocą dorosłych, nie waży dużo w związku z tym nie sprawia wielu problemów. Co więcej bardzo często dzieci w tym przedziale wiekowym karmione są jeszcze mlekiem matki, które wzmacnia ich odporność na różne infekcje. Ponadto niemowlaki bardzo dużo śpią, zwłaszcza w podróży, co jest dodatkowym ułatwieniem dla rodziców.

O wiele trudniej jest podróżować ze starszym dzieckiem, które już potrafi samo chodzić. Rodzice muszą bardzo czujnie pilnować swoją ciekawą świata pociechę, która biega bez zastanowienia i często zbiera napotkane na drodze różne rzeczy i wkłada do buzi. Starsze dziecko może odczuwać lekki stres związany ze zmianą otoczenia. W takim przypadku świetnie sprawdzą się przedmioty zabrane z domu, które sprawią, że dziecko poczuje się bezpieczniej, na przykład ulubiona maskotka, kocyk lub łóżeczko.

Starsza pociecha, której wiek przekracza rok, jest aktywnym uczestnikiem wycieczki, może korzystać z wielu atrakcji przeznaczonych dla dzieci. Co więcej, w tym wieku dziecko może jeść to samo co dorośli, więc nie trzeba poświęcać czasu na przygotowanie specjalnego jedzenia dla malucha.

 

Jak się spakować?

Wyjeżdżając z dzieckiem, rodzice powinni brać pod uwagę charakter wycieczki, jej czas oraz środek lokomocji. Jeżeli ma to być podróż, w której częściej będziemy się przemieszczać pieszo, najlepiej jest zabrać ze sobą wózek spacerowy bądź nosidełko.

Bardzo ważne są ubrania. Rodzice powinni przygotować dla swojej pociechy strój na każdą pogodę. Lepiej jest zabrać więcej ubrań, żeby podczas wyjazdu nie musieć się przejmować praniem.

Jeżeli czeka nas dłuższa podróż, warto wziąć dla dziecka różne przekąski. Głodny maluch marudzi, a to wcale nie czyni wycieczki przyjemnej. Jedzenie należy podawać dziecku podczas postojów, gdyż jedzenie bądź picie podczas jazdy może spowodować zachłyśnięcie.

 

Podróż samochodem

Samochód jest najczęściej wybieranym środkiem transportu. Jeżeli chcemy przewozić nim dziecko należy pamiętać o kilku podstawowych zasadach:

  • dziecko do 12 roku życia musi jeździć w specjalnym foteliku,
  • koniecznie każdy pasażer obowiązkowo powinien być przypięty pasami bezpieczeństwa,
  • na tylnej półce samochodu nie powinny znajdować się żadne przedmioty. Ich obecność może spowodować poważne obrażenia dla dziecka podczas stłuczki lub wypadku.

 

 

Pora wyjazdu

Gdy już wszyscy są spakowani i gotowi na wycieczkę, należy wybrać odpowiednią porę wyjazdu. Tutaj zaleca się najczęściej dwa warianty:

  • wyjazd wcześnie rano ok.4-5 godziny. O tej porze dzieci zazwyczaj są jeszcze zaspane i istnieje duża szansa, że w samochodzie również będzie długo spały,
  • ci, którzy nie lubią tak wcześnie wstawać mogą wybrać wyjazd w nocy. Podczas jazdy dziecko na pewno będzie spało, a na drogach  nie będzie korków, więc można szybko dotrzeć do celu podróży.

 

Choroba lokomocyjna

Nawet najlepiej zaplanowaną podróż może zepsuć choroba lokomocyjna. Wywołuje ona zawroty i ból głowy, nudności oraz wymioty. W apteczce powinny obowiązkowo znaleźć się odpowiednie środki farmakologiczne zapobiegające chorobie lokomocyjnej. Osoby cierpiące na tę przypadłość powinny siedzieć na miejscu obok kierowcy.

Jak urozmaicić dzieciom długą podróż samochodem?

Monotonna i długa jazda w ciągu dnia często nudzi dziecko, dlatego rodzice powinni zadbać o zapewnienie odpowiedniej rozrywki. Dobrze sprawdza się wspólne słuchanie muzyki, śpiewanie piosenek czy gdy słowne. Młodsze dzieci powinny mieć pod ręką różne zabawki.
Wspólne wyjazdy z maluchami nie muszą być kłopotliwe. Podstawą udanej wycieczki jest odpowiednie przygotowanie i dobre nastawianie. Pamiętajcie, że pozytywne podejście to połowa sukcesu. Wycieczka z rodziną to czas odpoczynku i dobrej zabawy, nie warto stresować się niepotrzebnie.

Porady

Jak dobrać pierwsze buty dla dziecka?

Pierwsze kroki dziecka to zawsze wielkie wydarzenie dla rodziców. Wiąże się to z dużymi emocjami, dlatego, aby nasze dziecko mogło bezpiecznie dreptać, trzeba go zaopatrzyć w odpowiednie buciki. Dopóki porusza się w domu, wystarczą mu skarpety z antypoślizgową podeszwą. W momencie, gdy malec zacznie spacerować na zewnątrz, musimy założyć mu wygodne buty.

Jeśli jest to możliwe, nasza pociecha powinna poruszać się jak najwięcej na bosaka. Dzięki temu stópka ma bezpośredni kontakt z podłożem i możliwość samodzielnej pracy. Dziecko uczy się przez to lepszego reagowania na różnego rodzaju bodźce.

 

Jakie powinny być pierwsze buciki?

Podeszwa

Powinna być miękka i posiadać wypustki chroniące przed poślizgnięciem się. Jej trwałości można w bardzo łatwy sposób sprawdzić. Jeżeli z łatwością poddaje się naciskowi dłoni, mamy pewność, że jest odpowiednia. Bardzo ważna jest również kwestia miejsca, w którym podeszwa się łamie. Źle, jeśli przy zgięciu bucika podeszwa łamie się w połowie. Powinna ona zginać się w 1/3 odległości patrząc od czubka.

Czubek buta

Powinien być szeroki, gdy będzie ciasno, nóżki będą pokrzywione. Czubek powinien nieznacznie unosić się do góry. Ciaśniej powinno być pośrodku wewnątrz bucika, gdyż ta część będzie trzymać stopę. Nie może być jednak zbyt ciasno.

Zapinanie

Bucik najlepiej jest dopasować do stópki za pomocą sznurowadeł lub rzepy.

Zapiętek

Wbrew opiniom powinien on być mięciutki, nie będzie wtedy krępował ruchów dziecka.

Wysokość cholewki

Najlepsza będzie ta przed kostką. Jeśli jednak kupujemy wyższe buciki np. na zimę, pamiętajmy aby cholewka była mięciutka.

Buciki powinny być nowe

Nie powinno zakładać się dzieciom używanych butów. Należy pamiętać, że stópka podczas pracy się poci, więc przy używanych bucikach narażamy dziecko na niepotrzebny kontakt z obcymi drobnoustrojami. Najważniejsze jest jednak to, że dziecko dopasowuje nowe buciki pod swoją stópkę, dzięki temu zaczyna chodzić w naturalny sposób. Obuwie po innym dziecku może sprawić, że nasz malec może zdeformować sobie stopy i przejąć wady poprzedniego właściciela.

Prawidłowy rozmiar buta

Buciki powinny być idealnie dobrane do stópek dziecka. Zbyt duży lub za mały rozmiar może spowodować, że bobas w przyszłości będzie miał zdeformowane stopy i wady chodzenia. Jak więc wybrać prawidłowy rozmiar? Po włożeniu buta należy dosunąć stopę malca maksymalnie do przodu. Jeśli za piętą pozostaje miejsce na włożenie jednego palca, wówczas rozmiar buta będzie odpowiedni.

 

Pamiętajmy więc, że do nauki chodzenia potrzebne będą przede wszystkim mięciutkie buciki, z naturalnej skórki, aby stopa mogła oddychać. Zwracajmy szczególną uwagę i dbajmy o stopy naszej pociechy, ponieważ są one podstawą ciała, a właściwy chód odpowiada za sprawność całego organizmu.

 

Porady

Jak nauczyć dziecko sprzątać? Kilka cennych rad dla rodziców

Porozrzucane zabawki twojego dziecka nigdy po zakończeniu zabawy nie trafiają na swoje miejsce? Bałagan jest zjawiskiem, które zna każdy rodzic. Wielu z nich, sprzątając nieustannie w pokoju dziecka popełnia błąd. Ważne aby nasza pociecha sama potrafiła utrzymywać porządek. Naukę sprzątania należy rozpocząć już bardzo wcześnie. Najlepiej, jeśli zaczniemy od 2 roku życia. Jest to wiek, w którym dziecko bardzo szybko przyswaja to, co się wokół niego dzieje. Chce naśladować rodziców, więc jeśli pokażemy mu w odpowiedni sposób, jak należy trzymać porządek, na pewno szybko przyswoi sobie nawyk sprzątania.

 

 

Daj dobry przykład

Nie możemy od dziecka wymagać czegoś, do czego sami się nie stosujemy. Jeśli nasze dziecko widzi, że mamy wokół siebie porozrzucane ubrania, książki i ogólnie panujący chaos, niestety również nie będzie chciało utrzymać porządku. Tak więc musimy się zmobilizować i zacząć po sobie sprzątać.

 

Sprzątanie poprzez wspólną zabawę

Małe dzieci w wieku od 2 do 4 lat najlepiej jest uczyć porządku poprzez zabawę. Możemy np. podzielić się porządkowaniem. Twoja pociecha sprząta rozrzucone samochodziki, a Ty np. kredki. Można przy tym zorganizować zawody, kto będzie pierwszy. Jest przy tym dużo śmiechu i dobrej zabawy.

 

Kategoryzowanie zabawek

Bardzo dobrym pomysłem będzie wprowadzenie systemu segregacji zabawek. Lalki w jednym pudle, misie w drugim, klocki w trzecim itd. Jest to bardzo dobry sposób na szybkie sprzątanie.

 

 

Mini gadżety do sprzątania

Dobrze jest zakupić dziecku np. mini odkurzacz, czy mini mopa. Dzięki temu dziecko będzie przyswajało sobie, że odkurzanie czy mycie podłogi to naturalne czynności, które trzeba wykonywać. A sprzątanie razem z rodzicem będzie dawało im dodatkową frajdę. Nie ma nic lepszego niż wspólne sprzątanie.

 

Nie zmuszajmy na siłę

Jeśli dziecko jest szczególnie oporne na robienie porządków i denerwuje się, nie możemy go na siłę do niczego zmuszać. Wspólna zabawa w sprzątanie na pewno z czasem przyniesie rezultaty. Trzeba uzbroić się w cierpliwość. Musimy też wiedzieć, że o skutkach bałaganiarstwa dziecko przekona się samo, np. szukając z płaczem swojej ulubionej zabawki przed snem.  Niestety im starsze dziecko, tym jest trudniej nauczyć go porządku. Warto więc zacząć od najmłodszych lat, aby potem cieszyć się większym luzem w domu.

 

 

Doceniajmy nasze dzieci

Należy chwalić nasze dzieci zawsze, kiedy widzimy jak bardzo się starają. Nie możemy ich deprymować i ciągle po nich poprawiać. Chwalmy je za wysiłek, jaki wkładają w sprzątanie. A jeśli chcemy poprawiać ich pracę to najlepiej wtedy, kiedy tego nie widzą.

 

Pokażmy dziecku, jakie mogą być skutki niedbałości o porządek. Każda rozrzucona zabawka może stwarzać pewnego rodzaju zagrożenie. Możemy przez przypadek na nią nadepnąć i ją zniszczyć, a przy okazji zranić stopę. Więc przestrzegajmy nasze pociechy przed niebezpieczeństwami, jakie niesie ze sobą bałaganiarstwo.

 

Porady

Kary i nagrody – czyli jak mądrze wychować dziecko

Każdy rodzic chciałby, żeby jego dziecko było grzeczne, nie rozrabiało i zawsze słuchało uwag dorosłych. Jednak małe dzieci są zbyt ciekawe świata i często przekraczają granice wyznaczone przez rodziców. Jak więc poradzić sobie z małym odkrywcą i nauczyć go posłuszeństwa? Jakie kary stosować w przypadku złego zachowania oraz jakie nagrody będą odpowiednie dla dziecka? Oto kilka cennych podpowiedzi dla rodziców.

 

Przede wszystkim nagradzanie

Dzieci bardzo lubią zbierać pochwały od rodziców, potrzebują ich akceptacji i dlatego każde nagrodzone czynności będą powtarzać chętniej. Dziecko nie powinno być chwalone jedynie za całe zadanie dobrze wykonane, ale przede wszystkim za dobre chęci. Jeśli uda mu się np. posprzątać tylko część zabawek, rodzice powinni to nagrodzić, a nie czekać aż posprząta wszystkie. Nagroda działa o wiele lepiej niż kara. Jeżeli dziecko zrobiło coś dobrze, należy bić mu brawo, pochwalić je lub dać małą nagrodę np. maskotkę czy naklejkę. Jednakże każdy rodzic powinien dążyć do tego, aby nagrodą dla dziecka było poczucie zadowolenia, gdy zrobiło coś zgodnego z nauczaniem rodziców.

 

Konsekwencja

Rodzice powinni konsekwentnie podchodzić do wcześniej ustalonych zasad. Jeżeli jednego dnia rodzic złościł się z [powodu bałaganu w pokoju dziecka, a drugiego dnia udaje, że mu to nie przeszkadza tylko po to, aby mieć święty spokój, dziecko nie będzie systematycznie wypełniać swoich obowiązków.

 

Kara adekwatna do przewinienia

Niestety, gdy dziecko mimo naszych zakazów lub nakazów zrobiło coś źle, należy je ukarać. Każda kara zawsze powinna być zapowiedziana. Jeżeli dziecko np. nieustannie uderza zabawką o meble, należy uprzedzić je, że jeśli nie przestanie, zabawka natychmiast zostanie mu odebrana. Co więcej, kara powinna być związana bezpośrednio z przewinieniem. Rodzice nie powinni karać dziecka zakazem oglądania bajek za to, że pobrudził ścianę czekoladą. Kara powinna dotyczyć w tym przypadku zakazu jedzenia czekolady przez jakiś czas, gdyż dziecko to właśnie z jej pomocą wyrządziło szkody.

 

Jak wybrać odpowiednią karę?

Nie istnieje wzorzec idealnej kary, która sprawdzi się w przypadku każdego dziecka. Aby wyznaczać odpowiednią karę lub nagrodę należy znać upodobania dziecka oraz wiedzieć, co może sprawić mu przykrość i przyjemność. To, co dla jednych może być srogą karą, na innych może nie zrobić w ogóle wrażenia. Najlepszą karą jest zatem pozbawienie możliwości robienia czegoś, co sprawia przyjemność.

 

Nie wymierzaj kar w stanie wzburzenia

Dziecko samo musi sobie poradzić ze swoim gniewem i złym zachowaniem. Dodatkowe negatywne emocje ze strony rodzica wywołują zbyt duży stres u dziecka. Dlatego rodzic najpierw powinien ochłonąć, następnie omówić z dzieckiem to, co było złe w jego zachowaniu, a dopiero po tym wymierzyć karę, aby dziecko zrozumiało, dlaczego ją otrzymuje.

 

Co z karami cielesnymi?

Z punktu widzenia psychologii stosowanie kar cielesnych jest niedopuszczalne. Uważa się je za naruszenie cielesności osobistej dziecka. Poza tym istnieje duże prawdopodobieństwo, że uderzone dziecko w przyszłości uderzy inną osobę.

 

Wymierzanie kar i nagradzanie dziecka wymaga od rodzica dużej cierpliwości i opanowania. Bardzo ważne jest, aby rodzic posługiwał się nimi biorąc pod uwagę wiek, rozwój, potrzeby i zainteresowania dziecka. Stosowanie nadmiernej ilości kar może powodować u dziecka agresję, lęk, uczucie nienawiści, zaniżenie samooceny i chęć zemsty na rodzicach. Dlatego niezwykle istotne jest, aby kary były wymierzane w przyjaznej atmosferze. Każdy rodzic powinien wiedzieć jakich zachowań chce uczyć swoje dziecko, oraz że dokładne określenie tego zachowania jest niezwykle istotne podczas wychowywania dziecka.

 

 

Porady

Znane marki papieru toaletowego – Który wybrać

Na sklepowych półkach znajdziemy papier toaletowy i ręczniki papierowe wielu polskich i zagranicznych marek. Wiele z nich jest naprawdę godna polecenia. Na rynku dostępne są produkty dla firm i instytucji, a także do użytku domowego. Dokonując zakupu należy wybrać produkty które będą komfortowe w użytkowaniu. Ręczniki papierowe na pewno powinny być chłonne i wytrzymałe, z kolei papier powinien być miękki, wytrzymały i bezpieczny dla naszej skóry.

 

Velvet

Produkty tej marki znajdziemy niemal w każdym sklepie. W ofercie znajdziemy ręczniki papierowe, papier toaletowy zwykły i nawilżany, a także płatki i patyczki kosmetyczne i chusteczki higieniczne. Trzywarstwowy papier, biały lub pastelowy z dekoracyjnym nadrukiem i subtelnym zapachem. Jaki papier toaletowy z tej firmy nie wybierzemy na pewno zostaniemy zaskoczeni miękkością, wytrzymałością i wydajnością. W ofercie m.in. delikatny biały, słonecznie żółty lub łagodnie seledynowy z tłoczonym wzorem niedźwiadków, inspirowany naturą o zapachu rumiankowo-aloesowym, morskiej bryzy lub lawendowym. Model delikatnie biały dostępny jest także w wersji Podwójnie Długi – podwójne długie rolki zastępują 8 zwykłych. W ofercie także papier excellence, to produkt w górnej półki. Bibułki pokryte są balsamem, zapewniającym niezwykłą miękkość. Wszystkie papiery Velvet wykonane są w 100% z celulozy, bibułki połączone są tłoczeniem, nadrukowane wzory stanowią subtelną dekorację łazienki. Marka Velvet oferuje także całą gamę chłonnych i wytrzymałych ręczników papierowych. Do wyboru mniejsze i większe rolki, białe lub kolorowe, gładkie lub z ozdobnym nadrukiem. W ich ofercie na pewno znajdziesz coś do swojej kuchni. Produkty Velvet to wysoka jakość, za którą trzeba dobrze zapłacić. W przeliczeniu na metr bieżący lub na 100g papiery Velvet to jedne z najdroższych.

 

MAXI-PAP

To znany z marek własnych Szafirek i Nova polski producent papierowych artykułów higienicznych. Oferta obejmuje produkty do użytku domowego, a także większych jednostek tj. firmy przemysłowe, sprzątające, gastronomiczne, biura, instytucje czy sieci dystrybuujące. Szafirek do produkt idealny dla osób, które nie chcą przepłacać. Dodatkowo charakteryzuje się naprawdę wysoką jakością. To dwuwarstwowy papier celulozowy, który bardzo wydajny i wytrzymały. Wstęga papieru na jednej rolce ma aż 18 metrów. Może nie ma ozdobnych tłoczeń, ale pod względem jakości nie jest w niczym gorszy od papierów Velvet. Maxi-Pap swoją ofertą wychodzi naprzeciw oczekiwań wszystkich klientów, dlatego w sprzedaży znajdziemy także szary papier makulaturowy marki Nova. To najtańszy produkt z całej oferty, szczególnie doceniony przez jednostki państwowe i zakłady produkcyjne. Firma proponuje także duży wybór makulaturowych i celulozowych ręczników papierowych. Szczegóły można sprawdzić na stronie MAXI-PAP.
szary-papier

Foxy

To kolejna marka znana głównie z półek sklepowych. Trzywarstwowy papier toaletowy dostępny jest w różnych wariantach. Na szczególną uwagę zasługuje naturalny dla skóry Foxy Jedwab. Zapewnia on pełne bezpieczeństwo skóry, ponieważ podczas jego produkcji uwzględniono fizjologiczny wskaźnik ph. Badania dermatologiczne potwierdziły że jest bezpieczny i nie powoduje podrażnień, dlatego jest doskonały do delikatnej wrażliwej skóry, nawet dziecięcej. Foxy Bukiet to propozycja dla zwolenników kolorowego, perfumowanego papieru. Dostępny w trzech wariantach kolorystycznych, dzięki czemu możesz idealnie dopasować do go koloru łazienki. Jeśli szukasz papieru, który wystarczy na dłużej wybierz Foxy Mega – jedna kompaktowa paczka zastąpi 12 zwykłych rolek. Papier toaletowy tej marki łączy w sobie wyjątkową miękkość z wytrzymałością.

 

Eko-Lan

Spółka ta od 2000 roku specjalizuje się w produkcji papieru toaletowego i artykułów higienicznych. Głównym produktem firmy jest w 100% ekologiczny papier gofrowany i perforowany z wyselekcjonowanej makulatury dostępny w kolorze białym, różowym, zielonym i szarym. Firma ta produkuje także papier z czystej celulozy. Oferta obejmuje rolki konsumencie, jedno, dwu oraz trzywarstwowe, a także rolki  JUMBO o długości od 70 do 600 metrów, dzięki czemu doskonale sprawdzają się w większych firmach, biurach, zakładach produkcyjnych i innych jednostkach zatrudniających wielu pracowników. Producent Eko-Klan proponuje nam także ręczniki kuchenne w rolkach mini, midi i maxi, a także ręczniki ZZ.
door-516731

 

STARPAP

To działająca od 1996 roku produkuje higieniczne artykuły konsumenckie  tj. papier toaletowy, ręczniki kuchenne i chusteczki higieniczne dla kontrahentów, którzy chcą sprzedawać te wyroby pod własną marką. Firma ta swoją ofertę kieruje także do klientów instytucjonalnych, dla których proponuje papier toaletowy w rolkach Jumbo, ręczniki papierowe mini i maxi, czyściwo oraz ręczniki składane typu V-fold. Kompleksowe usługi obejmują również naklejki na których podczas pakowania umieszczane są informacje podane przez kontrahenta. W szerokim asortymencie produktów znajdują się wyroby jedno-, dwu- lub trzywarstwowe. Szare i zielone wykonane z makulatury, a także białe o różnej zawartości celulozy. Wysoka jakość wyrobów idzie w parze z niską ceną. W trosce o środowisko firma produkuje wyroby z surowców przetwarzalnych.

 

Porady

Kiedy wybrać się z dzieckiem do psychologa i jakiego specjalistę wybrać

Problemy emocjonalne i psychologiczne wieku dziecięcego niejednokrotnie wymagają konsultacji specjalistycznej – psycholog dziecięcy staje się profesjonalistą, u którego zaniepokojeni rodzice szukają wsparcia i wskazówek dotyczących pomocy dziecku.

Psycholog dziecięcy – wskazania

W odniesieniu do dzieci, wskazaniem do wizyty specjalistycznej u psychologa staną się wszelkie niepokojące nieprawidłowości, obserwowane przez rodziców oraz inne osoby mające styczność z dzieckiem. Zbytnie zamknięcie w sobie, jak również nadmierna pobudliwość to jedne z nielicznych wskazań do wizyty u psychologa dziecięcego. Symptomem do pojawiających się problemów psychologicznych u dziecka są zbyt duże przeżycia w okresie dziecięcym. Pamiętajmy, że delikatna psychika dziecka odczuwa każdy, nawet najmniejszy zawód ze zdwojoną siłą. Często sytuacjami, które wywołują duże emocje i pozostawiają ślad w psychice małego dziecka do końca są rozwody rodziców i stawianie dziecka między jedną a drugą ze stron.

Psycholog dziecięcy w Warszawie

Warto zaznaczyć, że poszukiwania psychologa dla swojego dziecka lepiej przeprowadzać w większych miastach – wydaje się bowiem, że psycholog praktykujący w Warszawie lub innym dużym mieście ma okazję zdobyć bogatsze doświadczenie oraz stać się profesjonalnym specjalistą w swojej dziedzinie. W Warszawie mamy również większą możliwość wyboru odpowiedniego specjalisty. Psycholog dziecięcy w Warszawie posiada większe możliwości i jest w stanie zagwarantować swoim pacjentom pełen profesjonalizm.

Ponadto większe miasta oferują bardziej różnorodną ofertę gabinetów psychologicznych, przez co terminy oraz ceny wizyt stają się prawdopodobnie korzystniejsze dla rodziców.

Jak znaleźć dobrego psychologa dziecięcego np. w Warszawie

Przede wszystkim fora internetowe. Wpisując w przeglądarce internetowej “dobry psycholog dziecięcy w Warszawie” z dopiskiem “forum” dostaniemy szereg wyników i propozycji stron internetowych, na których ludzie wyrażają swoje zdanie na temat konkretnych gabinetów lub po prostu polecają nam miejsca, które przypadły im do gustu. Jeżeli nie znajdujesz nic wartego Twojego zainteresowania, możesz założyć własny wątek czyli zadać swoje pytanie.

Znajomi również mogą Ci pomóc. Skontaktuj się z osobą, która miała podobny problem. Osoba taka, pomoże Ci wybrać odpowiednie miejsce sugerując się własnymi doświadczeniami.